Źródło: https://pixabay.com/pl/illustrations/fantazja-surrealistyczne-oko-czas-4480599/

Magia; różnice w definicjach 

• Magia; 
• Magia ceremonialna; 
• Biała magia; 
• Czarna magia; 
• Magia (nadprzyrodzona) , wierzenia i działania stosowane do wpływania na istoty i siły nadprzyrodzone; 
• Magia (iluzja) , sztuka pojawiania się w celu dokonania nadprzyrodzonych wyczynów; 
• Myślenie magiczne , przekonanie, że niepowiązane zdarzenia są powiązane przyczynowo, szczególnie w wyniku nadprzyrodzonych efektów; 
• Magia w fikcji , gatunek fikcji, który wykorzystuje elementy nadprzyrodzone jako temat. 

Magia  jest to zastosowanie wierzeń, rytuałów lub działań w przekonaniu istnienia nadnaturalnych istot i sił. Chociaż skojarzenia czasami wahają  się od pozytywnych do negatywnych, magia nadal odgrywa ważną rolę w wielu dzisiejszych kulturach. 

W kulturze zachodniej na przełomie XIX i XX wieku intelektualiści postrzegali praktykowanie magii jako oznakę prymitywnej mentalności pomniejszych grup 

Angielskie słowa magic , mage i magician pochodzą od łacińskiego magus, poprzez greckie μάγος , które wywodzi się ze staroperskiego magus czyli magik. Termin perski mógł prowadzić do starosinickiego *M γ ag (mag lub szaman). Wydaje się, że forma staroperska przeniknęła starożytne języki semickie jako hebrajski magosz, aramejski amgusza (magik) i chaldejski maghdim (mądrość i filozofia); od I wieku pne. magowie syryjscy zyskali sławę jako magowie i wróżbici. 

Pod koniec VI i na początku V wieku p.n.e. termin ten trafił do starożytnej greki, gdzie był używany z negatywnymi powiązaniami obrzędów uważanych za oszukańcze i niebezpieczne. Język łaciński przyjął to znaczenie w I wieku p.n.e. i pojęcie to zostało włączone do teologii chrześcijańskiej. Pierwsi chrześcijanie kojarzyli magię z demonami i uważali ją za przeciwną religii chrześcijańskiej. Koncepcja ta była wszechobecna przez całe średniowiecze, odnosząc się do pojęć, jako praktyki, takie jak zaklęcia, czary , zaklęcia, wróżbiarstwo, nekromancja i astrologia – pod etykietą „magia”. 

W XVI w. włoscy humaniści zreinterpretowali ten termin w pozytywnym sensie, aby wyrazić ideę magii naturalnej . 

W ciągu następnych stuleci w kulturze zachodniej powracało zarówno negatywne, jak i pozytywne rozumienie tego terminu. 

Biała magia była tradycyjnie rozumiana jako używanie magii do bezinteresownych lub pomocnych celów, podczas gdy czarna magia była używana do samolubnych, szkodliwych lub złych celów. Czarna magia jest złośliwym odpowiednikiem życzliwej białej magii. Nie ma zgody co do tego, co stanowi białą, czy czarną magię, ponieważ zależy to od tego kto to definiuje i jakie ma intencje.  Na marginesie należy dodać, ze istnieje magia, zwana także „neutralną magią”, to magia, która nie jest wykonywana z konkretnych życzliwych powodów, ale również nie jest skoncentrowana na całkowicie wrogich praktykach. 

Wysoka magia, znana również jako magia ceremonialna lub magia rytualna, jest bardzo złożona i obejmuje długie i szczegółowe rytuały, a także wyrafinowane, czasem drogie akcesoria. 

Niska magia jest ściśle związana z czarami w naturze. Antropolog Susan Greenwood pisze, że „Od Renesansu, wysoka magia zajmowała się ściąganiem sił i energii z nieba” i osiąganiem jedności z boskością. Wysoka magia jest zwykle wykonywana w pomieszczeniach, podczas gdy czary są często wykonywane na zewnątrz. 

Magia ceremonialna (rytualna) obejmuje wiele długich, opracowań i narzędzi. Może być postrzegana jako przedłużenie magii rytualnej, a w większości przypadków jest z nią synonimem. Spopularyzowana przez Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku , czerpie z takich szkół filozofii i okultyzmu jak Hermetyczna Kabała , Magia Enochiańska , Thelema etc. 

Magia ceremonialna jest częścią hermetyzmu i zachodniego ezoteryzmu. 

Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku 

Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku (lub częściej Złoty Brzask) był magicznym zakonem z końca XIX i początku XX wieku, praktykującym formę rytuałów i duchowego rozwoju. Był to prawdopodobnie największy pojedynczy wpływ na dwudziestowieczny zachodni okultyzm. Niektóre aspekty magii i rytuałów, które stały się podstawowymi elementami wielu innych tradycji, w tym Wicca. 

Aleister Crowley 

Źródło: https://nonsa.pl/wiki/Aleister_Crowley

Angielski pisarz i okultysta Aleister Crowley często wprowadzał nową terminologię dla duchowych i magicznych praktyk i teorii. Na przykład nazwał teurgię (rytualność)  „wysoką magią”, a taumaturgię (cudotwórstwo) „niską magią”. Praktyka magii ceremonialnej często wymaga narzędzi wykonanych lub poświęconych specjalnie do tego celu, które są wymagane do określonego rytuału lub serii rytuałów. Mogą być też symboliczną reprezentacją psychologicznych elementów samego maga. 

W swojej „Magii w teorii i praktyce” (Księga 4) , Część II (Magia) , Aleister Crowley wymienia narzędzia wymagane jako okrąg narysowany na ziemi i wyryty imionami boga, ołtarzem, różdżką, kielichem, mieczem i pentagramem, które reprezentują jego prawdziwa wola , jego zrozumienie , jego rozum i odpowiednio niższe części jego istoty. Również na ołtarzu znajduje się fiolka z olejem, która symbolizuje jego aspiracje i poświęca przedmioty zgodnie z jego intencjami. Mag jest otoczony plagą, sztyletem i łańcuchem mającym na celu utrzymanie jego intencji w czystości. Wymagana jest lampka oliwna , księga zaklęć i dzwonek, podobnie jak noszenie korony, szaty i lamenu. Korona potwierdza jego boskość, szata symbolizuje ciszę, a lameni deklarują jego dzieło. Księga zaklęć jest jego magicznym zapisem , jego karmą . Na Wschodzie jest magiczny ogień, w którym wszystko w końcu płonie. 

Magia była przywoływana w wielu rodzajach rytuałów i formuł medycznych oraz w celu przeciwdziałania złym wróżbom. 

Poniżej pentagram ochronny. 

Ciąg dalszy wkrótce… na tę chwilę proponuję dotykać wiedzy i nie oceniać w kategoriach dobra czy zła… Na tę chwilę wskazana jest tylko i wyłącznie teoria. Przytulam i wysyłam całe morze światła. 

Jasminum