Zbierz to co zasiałeś

W latach 30 XX w emerytowany brytyjski urzędnik i okultysta Gerald Gardner zainicjował nowoczesne pogaństwo – wicca. Napisał dzieło pt. „Współczesne czarownictwo”, w którym pokazał praktyki i wierzenia czarownic. Informacje zawarte w tej publikacji stały się podwaliną dla współczesnych wiccan, którzy uprawiają sabaty czarownic. Cykl sabatowy zwany inaczej Kołem Czasu składa się z ośmiu dni świątecznych, a te wiążą się z ważnymi punktami zwrotnymi w podróży rocznej. Można też powiedzieć, że to wiccański kalendarz, w którym zaakcentowana jest próba powrotu do naturalnego rytmu przyrody w połączeniu z religią pogańską. Koło wygląda jak koło rowerowe, gdzie szprychy pokazują ważne wydarzenia w ciągu roku. Połowa szprych wiąże się z zjawiskami astronomicznymi, takimi jak równanie dnia z nocą czy przesilenia. I są to sabaty astronomiczne. Druga połowa to sabaty związane z pasterstwem i rolnictwem. Wiccanie każdemu z tych ważnych świąt nadali odpowiednie nazwy.

I tak Koło Czasu zawiera:

Yule – Szczodre Gody (22-23 grudnia)

Inbolc – Gromnica (1 lutego)

Ostara – Jare Gody (20-21 marca)

Beltane – Rusałczy Tydzień (30 kwietnia – 1 maja)

Litha – Noc Kupały (21-22 czerwca)

Lammas – Spas Chlebowy (1 sierpnia)

Mabon – Święto Plonów (22-23 września)

Samhain – Dziady (31 października – 1 listopada)

Źródło: freepik

Dziś chciałabym przybliżyć Wam Lammas

LAMMAS, zwany Lunghnasadh, jest w pogańskim Kole Roku świętem obchodzonym od zachodu Słońca 31 lipca do zachodu Słońca 1 sierpnia. To środek lata, więc radosny czas. Nazwa Lughnasadh wywodzi się od celtyckiego boga Lugh, który uznawany jest za bóstwo słoneczne i boga zbiorów, przypisywano mu wielkie umiejętności rzemieślnicze i wojenne, a z czasem zaczęto porównywać go do rzymskiego boga Merkurego.

Podczas tego sabatu czczono wszelkie bóstwa patronujące zbiorom, plonom, rolnictwu. Dziękowano Ziemi za szczodre dary i obfite plony. Aby uczcić ten dzień pieczono chleb z pierwszych już dojrzałych ziaren zbóż.

Źródło: https://pixabay.com/pl/photos/pole-zborze-natura-spokojny-nature-1077002/

Tradycją podczas Lammas było zawieranie związków na próbę; na 1 rok i 1 dzień, czyli do zakończenia przyszłorocznego szabatu. Jeśli po upływie tego czasu strony sobie tego zażyczyły, małżeństwo można było rozwiązać. Popularne też były w tym czasie zrękowiny czyli pogańska ceremonia zaślubin. Podczas zrękowin para podawała sobie prawe ręce i ślubowała oddanie i przywiązanie, które często naznaczone było wymianą pierścieni czy też złotych monet.

^{Źródło: https://pixabay.com/pl/photos/serce-mi%C5%82o%C5%9B%C4%87-zar%C4%99czyny-walentynki-1728511/}

Lammas to radość z darów jakie ofiaruje Ziemia, więc w ten czas organizowano uczty, na które każdy przynosił coś dobrego do jedzenia. Odbywały się tańce i pokazy walk, szystko to pod gołym niebem. Kwietne girlandy ozdabiały miejsca ucztowania oraz ucztujących, co wyrażało radość z płodów ziemi i ich obfitość. Pokarmem dzielono się ze zwierzętami i ptakami, rzucając kawałki jedzenia za siebie raz przez prawe, a raz przez lewe ramię. Proszono przy tym o oszczędzenie bydła, aby było zdrowe i bezpieczne. W podobnych celach zawieszano zwierzętom w ogonach czerwone lub niebieskie nitki. Wypowiadano również zaklęcia nad wymionami krów, by te dawały dużo mleka.

Źródło: https://pixabay.com/pl/photos/jab%C5%82ka-owoce-piknik-jedzenie-5594126/

Stosowano w ten czas magiczne zaklęcia dla ochrony domu wykorzystując do tego gałązki jarzębiny, z których tworzono krzyże, które zawieszano na drzwiach.

Archiwum własne

Słowianie w sierpniu obchodzili Spas Chlebowy, który odpowiada obrzędom Lammas. Jednak odbywał się on trochę później, bo w okolicach święta Matki Boskiej Zielnej. To również czas wdzięczności za obfite zbiory, kojarzy się z dostatkiem, a nawet z nadmiarem; ogólnym dobrobytem.

Zachęcam Cię do uczczenia tego czasu i wyrażenia własnej wdzięczności za to, co daje Ci ziemia. To dobry czas na refleksję, odnowienie więzi z naturą i oddanie się marzeniom.

Zobacz jak znowu ubywa dnia i Słońce jest w odwrocie, a jednak jeszcze trwa lato!

Pomyśl również o wszystkim co udało Ci się zasiać i zebrać w sferze duchowej, przeanalizuj swoje sukcesy i porażki. Dziękuj za wszystko co w Twoim życiu wzrasta i co Cię wzbogaca, proś o więcej.

Na początek upiecz chleb.

Zapewne znasz świetne przepisy na przygotowanie chleba, ale chcę Ci przedstawić sposób na Błogosławiony Chleb Irlandzki.

Składniki:

3 szklanki mąki,

1½ łyżeczki proszku do pieczenia,

1½ szklanki maślanki.

Wymieszaj mąkę z proszkiem, Powoli dolej maślankę, mieszając delikatnie. Uformuj ciasto w placek o średnicy około 15 cm. Ułóż uformowane ciasto na lekko posmarowanej tłuszczem i obsypanej mąką blasze do pieczenia. Za pomocą noża zrób nacięcie w kształcie dużego X lub krzyża na wierzchu ciasta.

Zmów krótką modlitwę:

Niech bogowie pobłogosławią ten chleb

i my sami bądźmy błogosławieni!

Nagrzej piekarnik do 200 stopni C i wstaw do niego chleb na 20–30 minut. Będziesz wiedzieć, że jest gotowy, kiedy stwardnieje i zbrązowieje z wierzchu. Ostudź bochenek i odłamuj po kawałku, by się nim delektować i dzielić z innymi.

Źródło: https://pixabay.com/pl/photos/chleb-%C5%9Bniadanie-zakwas-serce-7041958/

Wykonaj rytuał, w którym połączysz się ze wszystkimi żywiołami panującymi wokół Ciebie.

Przygotujkawałek chleba i szklankę wody. Ustal wcześniej gdzie znajdują się kierunki świata.

Ustaw się twarzą w kierunku Wschodu, a następnie poruszaj się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Kładąc kawałek chleba w kierunku wschodnim wyraź wdzięczność za błogosławieństwa jakie daje żywioł powietrza: oddech, ruch, zmiany, atmosferę, inteligencję, myślii świadome działania.

Kładąc kawałek chleba w kierunku południowym podziękuj za szczęście, jakie Cię spotkało w życiu w sferach związanych z żywiołem ognia: transformację, światło, ciepło, słońce, oświecenie, energię oraz oczyszczające zniszczenie.

Kładąc kawałek chleba w kierunku zachodnim wyraź błogosławieństwa związane z żywiołem wody: za miłość, emocje, życie, przypływ kreatywności i twórczość.

Kładąc kawałek chleba w kierunku północnym wyraź dziękczynienie za wszystko, co w życiu dobre, a co jest związane z żywiołem ziemi: dostatek, bezpieczeństwo, stabilność, realizację pragnień, żywność, plony oraz dziką roślinność.

Aby zakończyć rytuał, raz jeszcze poruszaj się w kierunku zgodnym ze wskazówkami zegara, tym razem powoli wylewając wodę ze szklanki i tworząc z niej krąg. Podczas tego ostatniego obrotu powiedz głośno lub po cichu, tylko do siebie:

Wszechobecnym mocom składam dziękczynienie!

Z nimi się połączą, na moje skinienie

Moce, które ja mam, na każde żądanie.

Jaką mamy woje, niech tak się stanie!

Na zakończenie rytuału wypij ostatni łyk wody ze szklanki.

Życzę Ci szczęśliwego Lammas!

Goja

Korzystałam z książki Melanie Marquis