(Solidago canadensis L.)

Najczęściej na naszych terenach można spotkać nawłoć kanadyjską. Jest to roślina o prostej, krótko owłosionej łodydze, osiągająca wysokość nawet 2 m. Posiada lancetowate, wąskie liście oraz żółte kwiaty. Łatwo można ją rozpoznać, bo wygląda jak rózga i złotą jest nazywana w nazewnictwie ludowym.

Surowcem zielarskim jest jej ziele. Można też stosować liście. Zbiorów dokonujemy kiedy pierwsze kwiatostany zaczynają rozkwitać. Ścinamy sekatorem lub ostrym narzędziem górne, ulistnione pędy długości około 35 cm.

Ziele nawłoci idealnie nadaje się do suszenia w warunkach naturalnych. Rozkładamy wówczas cienką warstwę surowca, aby nie było potrzeby przewracania roślin w trakcie ich suszenia. Oczywiście robimy to w miejscu zacienionym i przewiewnym. Jeśli nie mamy możliwości suszenia w warunkach naturalnych to możemy wykorzystać piekarnik. Wówczas nastawiamy temperaturę do 40 ° C i uchylamy jego drzwiczki. Przed suszeniem warto rozdrobnić ziele. Wysuszony produkt przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku szklanym, papierowej torebce, lnianym worku.. Można też ususzone ziele nosić przy sobie, ponieważ jak wieść gminna niesie, wówczas będzie przyciągać pieniądze, wzrost dochodów i zapewni dostatek.

Jak wykorzystać nawłoć?

Możemy przygotować napar z ziela, wówczas 1 łyżkę suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem przez 15 minut.

Nawłoć możemy przygotować jako odwar. Bierzemy wtedy 1,5 łyżki ziela, zalewamy szklanką letniej wody. Ogrzewamy do wrzenia i na małym ogniu gotujemy 5 minut, odstawiamy na 15 minut pod przykryciem.

Mocniejszy preparat uzyskamy wykonując nalewkę. Jeśli wykonujemy ją ze świeżego ziela to bierzemy go 100g i zalewamy 0.4 l gorącej wódki. Czekamy dwa tygodnie i przecedzamy. Z suszonego ziela nawłoci najpierw musimy wykonać napar (50g na ¾ l wrzątku), który parzymy pół godziny. Po odcedzeniu dodajemy 0,5 l spirytusu.

Innym preparatem jest winko nawłociowe. 100 g świeżego ziela nawłoci lub 40 g suszu zalewamy ciepłym,  czerwonym winem ( ok. 450 ml). Dolewamy 50 ml wódki. Odstawiamy w chłodne miejsce na 2 tygodnie.

Kiedy stosujemy preparaty na bazie nawłoci?

Gdy borykamy się z chorobami układu moczowego. Herbatka nawłociowa zwiększy ilość wydzielanego moczu a przez to odtruje organizm.  Zmniejszy stany zapalne w nerkach, podziała na kamicę i piasek w nerkach. Sprawdzi się w przeroście gruczołu krokowego.

Pobudzi również układ pokarmowy do lepszej pracy, a dzięki temu uzyskamy lepszą przemianę materii. Zmniejszy niestrawność, wzdęcia. Pomoże przy nieżycie żołądka i jelit. Będzie pomocna przy otyłości i cukrzycy.

Działanie nawłoci możemy zauważyć także w naczyniach krwionośnych. Staną się bardziej elastyczne, bo nawłoć je uszczelnia i wzmacnia. To działanie wpłynie na ciśnienie krwi a także na miażdżycę naczyń.

Nawłoć możemy również wykorzystać na skórę przy skaleczeniach, trudno gojących się ranach, wrzodach a także trądziku. Zmniejszy i oczyści pory, rozjaśni cerę.

Przyda się do płukania w stanach zapalnych gardła i jamy ustnej. Dzięki swoim właściwościom przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybicznym możemy stosować przy przeziębieniach i grypach. Ułatwi odksztuszanie zalegającej wydzieliny. Zmniejszy alergię sezonową.

Złotą rózgę można wykorzystać w stanach wyczerpania nerwowego, podczas stresu i bezsenności.

Mówi się jednak, że nie każdy może stosować preparaty wykonane z nawłoci. Należą do tej grupy ludzie, u których stwierdzono niewydolność nerek lub serca. Ze względu na brak badań na ten temat, niezalecane dla kobiet w ciąży i karmiących.

Jak widzicie rośliny o tak cennych właściwościach dla zdrowia naszego organizmu rosną na naszych łąkach i polach. Wystarczy wyciągnąć po nie dłoń…

Udanych zbiorów!