Huna” w języku hawajskim znaczy „tajemnica”. Zgodnie z opinią niektórych antropologów, specjalistów od kultury hawajskiej słowo to nie było przez samych etnicznych Hawajczyków używane jako nazwa ich religii. Huna nie jest religią – jest FILOZOFIA ŻYCIOWĄ.

Słowo HUNA wywodzi się prawdopodobnie od słowa „kahuna”, którym Hawajczycy określali osoby posiadające znajomość jakiejś ważnej „tajemnicy”.

Słowo kahuna oznaczało strażnika tajemnicy („ka” – strażnik, „huna” – tajemnica). Do osób nazywanych „kahuna” zaliczano znachorów, osoby duchowne, sędziów, a nawet budowniczych łodzi, gdyż według dawnych Hawajczyków do wykonywania pewnych czynności należało posiadać umiejętność gromadzenia i kierowania pewną „mocą duchową” czy „psychiczną” określaną jako Mana.

Huna – nazwa nadana przez Maxa Freedom Longa (przedsiębiorcę zajmującego się magią) opracowanej przez niego wersji dawnych wierzeń hawajskich. Max Long podczas pracy w jednej z hawajskich szkół, przez przypadek, zetknął się z miejscowymi praktykami magicznymi. Następnie w celu bliższego ich poznania spędził znaczną część życia na poszukiwaniach specyficznego języka owej wiedzy magicznej. W 1945 ufundował „Huna Fellowship”, a od roku 1948 opublikował serię książek na ten temat. Opisuje w nich wiele przypadków praktycznego wykorzystania huny jak i pokazuje w jaki sposób można się nauczyć części magicznych praktyk.Jego następcą był Serge Kahili King, który w 1973 utworzył organizację o nazwie „One Order of Huna International”. Był również autorem kilku książek na temat huny. Long i King mają licznych naśladowców, którzy publikują książki, organizują seminaria, szkolenia, oraz pomoc duchową i medyczną. King i Long oraz większość ich zwolenników, nie są etnicznymi Hawajczykami.

Antropolodzy, historycy i eksperci kultury polinezyjskiej zaliczają zwykle hunę do nowych ruchów spirytualistyczno-religijnych, które stały się modne na fali New Age.

Podświadomość – Ku – To nasz podświadomy umysł, związany z ciałem, nie rozróżnia czasu przeszłego, teraźniejszego i przyszłego. Dla niego wszystko dzieje się w chwili obecnej. Podstawową funkcją Ku jest pamięć, a podstawową motywacją chęć doznania przyjemności.

Świadomość – Lono – Jej podstawowa funkcja to podejmowanie decyzji: na czym koncentrować uwagę, co jest ważne, a co nie; jest to potężne narzędzie.

Nadświadomość – Kane; Lono tworzy wzorzec , Ku zapamiętuje ten wzorzec, a Kane wykorzystuje go, by zamanifestować doświadczenie.Jednocześnie Kane stale inspiruje do udoskonalania wzorca, ponieważ jego podstawową motywacją jest harmonia.Podstawowym narzędziem Kane jest energia. Lono nadaje energii kierunek.