Czerwone duszki, geometria Natury i tajemnica Pola

Joanna Wysocka | NOYA Centrum Wglądu Duchowego

Na pierwszy rzut oka wyglądają jak olbrzymie czerwone korzenie wyrastające z nieba. Przypominają neurony, rozświetlone włókna nerwowe, meduzy albo niezwykłe struktury żyjące gdzieś poza znanym nam światem.

To czerwone duszki atmosferyczne, nazywane Red Sprites.

Są rzeczywistym zjawiskiem elektrycznym występującym wysoko nad potężnymi burzami, zwykle na wysokości około 50 do 90 kilometrów nad powierzchnią Ziemi.

Pojawiają się na ułamki sekund. Ich czerwone światło powstaje wskutek pobudzenia cząsteczek azotu w atmosferze.

Przez dziesięciolecia podobne zjawiska opisywali piloci, jednak dopiero pod koniec XX wieku udało się je zarejestrować i rozpocząć dokładniejsze badania.

Dzisiaj wiemy już, że są częścią naturalnej aktywności elektrycznej naszej planety, ale dla mnie szczególnie interesujący jest ich kształt…

Dlaczego natura powtarza podobne wzory?

Przyjrzyjmy się rozgałęzieniom czerwonych duszków.

Podobne struktury można zobaczyć w neuronach, korzeniach drzew, naczyniach krwionośnych, błyskawicach czy dorzeczach wielkich rzek.

W nauce takie powtarzające się układy opisuje między innymi geometria fraktalna. Fraktale pokazują, że złożone struktury mogą powstawać według prostych reguł, a podobne formy mogą pojawiać się w różnych skalach.

Przyroda wykorzystuje rozgałęzienia do transportu, wymiany substancji, przewodzenia sygnałów i rozprowadzania energii. Każdy z tych układów działa według własnych praw, jednak ich geometria potrafi być zadziwiająco podobna.

I tutaj zaczyna się obszar, który od lat interesuje mnie w pracy z człowiekiem…

Człowiek jako sieć powiązań

W mojej praktyce parapsychologicznej i autorskiej pracy z Polem przyglądam się człowiekowi jako całości.

Nasze doświadczenia, emocje, wspomnienia, przekonania, relacje i reakcje ciała wzajemnie na siebie wpływają.

Jedno trudne doświadczenie może pozostawić ślad w sposobie myślenia, budowania relacji czy reagowania na stres.

W mojej architekturze Pola nazywam takie miejsca węzłami.

Węzeł symbolizuje punkt, w którym skupiają się określone doświadczenia i powiązania.

Podobnie jak z jednego korzenia wyrastają kolejne rozgałęzienia, tak jeden utrwalony wzorzec może przejawiać się w wielu obszarach życia.

Podczas pracy szukam tych połączeń. Przyglądam się ich znaczeniu, temu, co człowiek odczuwa, oraz temu, jak zmienia się jego sposób postrzegania siebie i własnych doświadczeń.

Architektura Pola i geometria Świadomości

Od lat rozwijam własną metodę pracy z Polem, opartą na symbolach, kodach, wyobrażeniach przestrzennych i świadomej intencji.

W tej koncepcji Pole jest przestrzenią pracy z informacją rozumianą jako osobiste doświadczenie, znaczenie i wewnętrzny obraz człowieka.

Geometria pomaga mi porządkować tę pracę.

Punkt może oznaczać źródło określonego wzorca.

Linia wskazuje jego powiązania.

Rozgałęzienie obrazuje różne kierunki, w których wzorzec przejawia się w życiu.

Węzeł pokazuje miejsce, któremu warto poświęcić szczególną uwagę.

Cała sieć pozwala spojrzeć na doświadczenia człowieka z szerszej perspektywy.

To autorski model pracy symbolicznej i duchowej i nie jest naukowym opisem fizycznego pola energetycznego człowieka.

Czy istnieje wspólna geometria Wszechświata?

To pytanie fascynuje mnie najbardziej.

Dlaczego pewne formy powracają w przyrodzie?

Dlaczego błyskawica przypomina korzenie drzewa, a rozgałęzienia neuronów przywołują obraz kosmicznej sieci?

Nauka wyjaśnia wiele takich podobieństw poprzez prawa fizyki, matematyki i procesy naturalnego rozwoju struktur.

W wymiarze filozoficznym możemy jednak postawić kolejne pytanie.

Czy powtarzalność tych form może inspirować nas do szukania wspólnego języka opisu Natury, człowieka i Wszechświata?

Dla mnie jest to piękny kierunek rozważań nad Świadomością/Duszą…

Co ta wiedza wnosi do pracy z Polem?

Obserwując Naturę, możemy uczyć się rozpoznawania wzorów i zależności.

W pracy indywidualnej wykorzystuję tę inspirację do tworzenia symbolicznych map doświadczeń człowieka.

Interesuje mnie to, gdzie zaczyna się dany wzorzec, z czym jest połączony, co go podtrzymuje i w jaki sposób człowiek może świadomie zmieniać swoje reakcje.

Podobieństwo rozgałęzień atmosferycznych do neuronów nie oznacza, że działają identycznie. Nie stanowi również dowodu na istnienie kosmicznej sieci Świadomości. Pozostaje jednak fascynującą inspiracją do pracy z geometrią, symbolami i strukturą ludzkiego doświadczenia.

Na zakończenie

Czasami wystarczy spojrzeć w niebo, żeby zobaczyć coś, co przypomina struktury znajdujące się w nas samych. Czerwone duszki atmosferyczne pokazują, jak niezwykłe formy potrafi tworzyć Natura. A mnie przypominają, jak wiele możemy odkrywać, przyglądając się połączeniom.

Być może właśnie w tych powtarzających się wzorach znajduje się jeden z najpiękniejszych języków natury.

Joanna Wysocka
NOYA Centrum Wglądu Duchowego

Inspiracja naukowa: NASA, badania nad czerwonymi duszkami atmosferycznymi (Red Sprites) i geometrią struktur naturalnych.